Ryby mają głos!

Al-Kaida

Posted on: 2011-08-17

Rządy wielu krajów wydają grube miliony (czy może nawet miliardy) na walkę z Al-Kaidą poza granicami naszych krajów np. w Afganistanie, nie zdając sobie sprawy z tego, że tak naprawdę wróg czai się tuż za rogiem. Ba! Nierzadko w naszych własnych domach!
Muszę też od razu dodać, że uśmiechnięty na zdjęciach Osama Bin Laden, przy naszej własnej Al-Kaidzie wydawać się mógł co najwyżej łagodnym wujkiem …
Jedyną organizacją, która zdaje się zauważać problem są grupy samopomocowe Al-Anon, które od wielu lat próbują przekształcić krwiożercze wampiry w pogodne i szczęśliwe osóbki … Niestety, wśród większości terrorystek i terrorystów, organizacja ta nie budzi większego zachwytu … Żony alkoholików, pracoholików, seksoholików, hazardzistów, tudzież innych fanatyków, oraz fanatycy jakichś „wyższych racji” we własnej osobie wolą siedzieć we własnych, ciasnych, upatrzonych wiele lat temu okopach i stamtąd siać wszelkie zniszczenie wśród tych, którzy odważą się im w jakiejkolwiek kwestii sprzeciwić …
Paradoksalnie, dłuższy kontakt z tymi terrorystami grozi urazem psychicznym i … wcieleniem w tę, jakże haniebną, organizację … Strzeżcie się więc podwójnie, gdyż to niestety jest zaraźliwe …

Współuzależnieni to ludzie, którzy stale, z uporem i z wielkim nakładem sił, starają się wymusić pewien stan rzeczy.
Nadzorujemy i kontrolujemy w imię miłości.
Robimy to, ponieważ „staramy się tylko pomoc”.
Robimy to. ponieważ wiemy najlepiej, jak powinno być i jak inni powinni się zachowywać.
Robimy to, ponieważ mamy racje, a inni się mylą.
Nadzorujemy, ponieważ boimy się tego nie robić.
Robimy to, ponieważ nie wiemy, co innego możemy zrobić.
Robimy to, aby powstrzymać ból
Nadzorujemy, ponieważ myślimy, że musimy to robić.
Nadzorujemy, ponieważ nie myślimy.
Nadzorujemy, ponieważ tylko o tym możemy myśleć.
Na koniec, możemy nadzorować dlatego, że zawsze tak robiliśmy.

Niektórzy, prawdziwi tyrani i ciemiężcy, rządzą żelazną ręką z wysokości tronu, który objęli z własnego nadania. Są potężni. Wiedzą wszystko najlepiej. I, na Boga, to będzie zrobione właśnie tak! Dopilnują tego.

Inni wykonują swoją brudną robotę po kryjomu. Chowają się za maską słodyczy i uprzejmości i potajemnie zajmują się swoimi sprawami – SPRAWAMI INNYCH.

Jeszcze inni, wzdychając i szlochając, „przyznają się” do swojej niemocy, udają uległość i zależność, twierdzą, że są całkowicie uległymi ofiarami i – poprzez swoją słabość – skutecznie nadzorują i kontrolują swych bliskich. Są przecież tak bezradni. Tak bardzo potrzebują twojej współpracy. Nie mogą bez tego żyć. Niekiedy ci najsłabsi są największymi manipulatorami i najzręczniejszymi nadzorcami. Nauczyli się grać na strunach poczucia winy i litości.

Wielu współuzależnionych stosuje taktykę kombinowaną, korzystając z przeróżnych metod. Z wszystkiego, co działa! (A raczej, co jest bliższe prawdy, z wszystkiego co nie działa, chociaż cały czas mamy nadzieję, że zacznie działać.)

Bez względu na rodzaj taktyki, cel pozostaje ten sam: kierowanie innymi, po to, by robili co chcesz. Manipulowanie nimi, by zachowywali się tak, jak myślisz, że powinni. Niepozwalanie im, by zachowywali się tak, jak – twoim zdaniem – nie powinni, ale prawdopodobnie zachowywaliby się bez twojej „pomocy”. Kierowanie, z uciekaniem się do siły włącznie, rozwojem wydarzeń tak, by przebiegały w sposób i w czasie wyznaczonym przez ciebie. Niedopuszczanie do tego, by coś się stało lub mogło stać. Napisaliśmy sztukę i dopilnujemy, żeby aktorzy trzymali się swoich ról, a akcja rozwijała dokładnie tak, jak zaplanowaliśmy. Nic nie szkodzi, że postępując w ten sposób, zaprzeczamy oczywistym faktom. Uważamy, że jeśli będziemy się wystarczająco mocno starali, to powstrzymamy bieg wydarzeń, zmienimy ludzi i dostosujemy rzeczywistość do naszych wyobrażeń.

To cytat z książki „Koniec współuzależnienia” Melody Beattie. Właśnie czytam. Wzięłam tę książkę do ręki myśląc, że znajdę tam wiele z siebie. Troszkę znalazłam. Ale jestem w szoku ile zachowań przedstawionych w tej książce pasuje do osób, z którymi miałam styczność i które po trupach (a dokładniej po moim trupie) próbowały dojść do jakiegoś wyznaczonego sobie celu. Broń, która powstała, żeby walczyć z alkoholizmem, bywa używana również wszędzie indziej … Być może ty też borykasz się z Al-Kaidą. Kryje się ona wszędzie – być może to Twoja matka, teściowa, szef, współpracownik czy koleżanka. Warto sięgnąć po tę książkę, choćby po to, żeby zdać sobie sprawę z tego, że wiele zachowań różnych osób to tylko i wyłącznie współuzależnienie. Al-Kaida może być niegroźna jeśli spojrzymy na tych ludzi z przymrużeniem oka. A ta książka pomaga spojrzeć na to w ten sposób. Pomaga się również przyjrzeć własnemu terroryzmowi – jak napisałam wcześniej – to strasznie zaraźliwe … Oczywiście bardziej skuteczna w walce z własnym współuzależnieniem jest terapia, grupy samopomocowe. Daj światu odetchnąć – zajmij się sobą!

Zobacz również:
Trójkąt dramatyczny Stephana B. Karpmana
„tak bardzo się o Ciebie boję”
Nadinterpretacja
„Jesteś w porządku, nie bój się, zaufaj sobie, tak jak ja ci ufam”

Odpowiedzi: 3 to "Al-Kaida"

Świetna refleksja. Zawsze warto pamiętać, że uzależnienie to choroba, a współuzależnienie to postawa życiowa, sposób na życie.

Tym samym, osoby uzależnione rozwiązują swój problem łatwiej i często skuteczniej.

Smutno mi się zrobiło, kiedy przeczytałam ten tekst. Czymś innym jest żartobliwe porównanie do „terrorystek” z Al-anonu, a raczej kobiet, które postanowiły podnieść głowę i powiedzieć NIE, a czymś innym wrzucenie do jednego worka kobiet, które jeszcze się nie przebudziły, często są krzywdzone bite i poniżane w inny sposób do organizacji terrorystyczne, która zamordowała tysiące osób. Dla mnie niesmaczne.

Rozumiem, i dziękuję za ten komentarz :)

Niemniej jednak bycie źle traktowaną przez męża czy partnera nie upoważnia nikogo do traktowania innych w sposób, który odbiera ich godność, czy który odbiera im możliwość podejmowania własnych decyzji itd. Własne cierpienie nie upoważnia, ani nie może być usprawiedliwieniem zadawania bólu innym. Nie nazywam Al-Kaidą w tym tekście wszystkich borykających się ze współuzależnieniem, nazywam tak tylko te osoby, które bezceremonialnie próbują przejąć „władzę” nad życiem innych, i robią to często „po trupach”, w imię bliżej nieokreślonego „dobra”.

Dodaj swój komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

psychoterapeuta - osoba posiadająca certyfikat szkoły psychoterapii lub będąca w trakcie jej zdobywania. Szkolenia PTP czy SN PTP mogą podjąć tylko osoby, które mają wykształcenie psychologiczne czy lekarskie albo od min. 5 lat pracują w ośrodkach zajmujących się psychoterapią.
 
Psycholog czy psychiatra bez szkolenia psychoterapeutycznego nie ma wystarczajacych umiejętności, żeby prowadzić psychoterapię.
 
Specjalista psychoterapii uzależnień i współuzależnienia to osoba, która skończyła wyższe studia (wystarczy pedagogika czy filozofia), oraz szkolenie PARPA - uważajcie w ośrodkach leczenia uzależnień.

Facebook

Chomik

Statystyki

  • 426,266 odsłon od 11 grudnia 2009

"Pracuj tylko w kręgu wpływu. Podejmuj zobowiązania i wywiązuj się z nich. Bądź latarnią, nie sędzią. Bądź wzorem, nie krytykiem. Bądź częścią rozwiązania, nie częścią problemu.

"Wypróbuj tę zasadę w małżeństwie, w rodzinie, w pracy. Nie dyskutuj nad słabościami innych. Nie dyskutuj nad własnymi. Jeśli popełnisz błąd, dostrzeż go jak najszybciej, napraw, wyciągnij z niego naukę. Nie popadaj w obwiniający, oskarżający nastrój. Pracuj nad tym, nad czym masz kontrolę. Pracuj nad sobą. Nad być."
Stephen Covey

Wystarczy kliknąć

Pajacyk

Twój e-mail

%d bloggers like this: